วัดเกรียงไกรกลาง

… สมัยก่อน…คุณพงษ์เทพ
กระโดนชำนาญ…ศิลปินเพลงเพื่อชีวิต..
แกอยู่ในป่า…กับเพื่อน 5 – 6
คน…ทุกวันก็จะเปลี่ยนเวรกัน…ล่าสัตว์ป่า…มาทำอาหาร…
วันหนึ่ง…เป็นเวรของคุณพงษ์เทพ
แกก็คว้าปืนยาว…สะพายบ่า…เดินเข้าป่าไป…
อาหารโปรดของคุณพงษ์เทพ…คือแกงเนื้อลิง…
พอเดินเข้าป่าไปได้สักพัก.
เห็นลิงตัวหนึ่ง…นั่งอยู่บนต้นไม้…หันหลังให้..
แกก็รีบยกปืนประทับบ่า…ยิงเปรี้ยง…ไปที่ตัวลิง..
เหตุการณ์แปลกประหลาดได้เกิดขึ้น…ปกติ…ลิงพอถูกยิง..จะหล่นตุ๊บ…จาก ต้นไม้ทันที…
แต่ลิงตัวนี้…นั่งจับกิ่งไม้เฉย…ไม่หล่นลงมา…จะว่ายิงไม่ถูก…ก็ไม่ น่าเป็นไปได้…
เพราะคุณพงษ์เทพ…แกยิงปืนแม่น…ระยะแค่นี้
เป้าใหญ่ขนาดนี้…ไม่พลาดแน่นอน…
ในขณะที่กำลังสงสัยอยู่นั้น…ลิงตัวที่ถูกยิง…ร้อง
โหยหวน…เสียงดังมาก… ฝูงลิงที่แยกย้ายกันออกหากินอยู่บริเวณใกล้ ๆ…
วิ่งแห่กันเข้ามาหาลิงตัวที่ถูกยิง… แล้วร้องโหยหวน…เหมือนกันหมด…
แกตกใจ…ยืนตกตะลึง…ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น…
สักครู่…ลิงตัวที่ถูกยิง… โยนวัตถุเล็ก
ๆ…สีดำ ๆ..ชิ้นหนึ่ง…ให้กับลิงตัวที่อยู่ใกล้ที่สุด…
แล้วก็หล่นตุ๊บ…ลงมาจากต้นไม้…คุณพงษ์เทพ…รีบวิ่งไปดู…
ลิงถูกยิงเข้าที่หลัง…
ทะลุหน้าอก…เลือดแดงฉาน..เต็มตัว…
คุณพงษ์เทพเห็นแล้ว…ต้องเบือนหน้าหนี…
ลิงที่ตกลงมา…เป็นลิงแม่ลูกอ่อน…ขณะที่ถูกยิง…เธอกำลังให้นม ลูก…
ลูกตัวน้อย…กำลังดูดนมอย่างมีความสุข…ทันทีที่ถูกยิง..
ถ้าเป็นลิงตัวอื่น…
จะหล่นตุ๊บ…ลงจากต้นไม้..
แม่ลิงตัวนี้…ยังหล่นไม่ได้…ยังตายไม่ได้..
เพราะเธอยังมีภารกิจใหญ่หลวงที่ต้องทำ…คือ…รักษาชีวิตลูกน้อย…ให้พ้น อันตราย…
เธอกัดฟัน…โหนกิ่งไม้ไว้…แม้จะเจ็บปวดแทบขาดใจ…มองดูเลือดที่ไหลหยด เป็นทาง
ด้วยความตกใจ…พยายามรวบรวมพละกำลังที่ยังพอมีเหลือทั้งหมด…
ตะโกนสุดเสียง…ร้องเรียก…ฝูงลิงเข้ามาใกล้ๆ..
แล้วก็ฝากฝัง…ให้เลี้ยงลูกน้อยแทนเธอ
หลังจากโยนลูกให้จ่าฝูงแล้ว…มองดูลูก…ถูกพาไปจนลับสายตาแล้ว..
แน่ใจว่า…ลูกปลอดภัยแล้ว…จึงหลับตา…แล้วหล่นลงมา…ตาย..
คุณพงษ์เทพ…ก้มมองหน้าลิง..แล้วร้องไห้…เพราะที่เบ้าตาลิง…มีหยดน้ำตา ใส ๆ.
กำลังไหลริน…คุณพงษ์เทพ..รีบเดินกลับที่พัก…เอาปืนไปเผาทิ้ง…
ไม่ยอมออกล่าสัตว์อีกเลย…ตลอดชีวิต..
และภาพความรักที่ยิ่งใหญ่..ของแม่ลิง…ที่มีต่อลูกน้อย…
เป็นแรงบันดาลใจ.
ให้พงษ์เทพ…แต่งเพลงขึ้นมาเพลงหนึ่ง…
ชื่อว่า… ‘ ลิงทะโมน… ‘
เพื่อยกย่อง…เชิดชู…คุณค่าของความรัก…ที่แม่…มีต่อลูก